NoomiClone

ანალიზის ავტორი: AppCompare

სახლში ერთი ტელეფონი ან ტაბლეტი რამდენიმე ადამიანს რომ აქვს, მასზე თამაშის არჩევისას მხოლოდ გართობა არ არის მნიშვნელოვანი: უნდა იცოდეთ, რას აკეთებს თამაში, ვის მოეწონება და რამდენად მარტივია მისი ერთმანეთისთვის გადაცემა. NoomiClone ამ მხრივ საკმაოდ კონკრეტული ტიპის გასართობია: მისი იდეა ragdoll-ის ფიზიკით შექმნილ მოძრაობებს, ტანვარჯიშის ილეთებსა და პარკურის მსგავს კომბინაციებს უკავშირდება. მე მას აღვიქვამ, როგორც მოკლე, ექსპერიმენტულ სიმულაციურ თამაშს — ისეთ რამეს, რომელსაც რამდენიმე წუთით გახსნი, მოძრაობას მოსინჯავ და შემდეგ მოწყობილობას სხვას დაუთმობ.

ეს არ არის სპორტის სწავლების აპი და არც სრულფასოვანი ტანვარჯიშის სიმულატორი. უფრო საინტერესოა მათთვის, ვისაც თამაშში მოძრაობის ფიზიკით გამოწვეული მოულოდნელი შედეგები იზიდავს. თუ სახლში ბავშვი, მოზარდი და ზრდასრული ერთ მოწყობილობას იყენებთ, ასეთი მარტივი, სანახაობრივ მოძრაობებზე აგებული კონცეფცია შეიძლება საერთო გასართობად გამოდგეს. თუმცა წინასწარ უნდა გაითვალისწინოთ, რომ ოჯახის წევრების პროფილები ან სპეციალური გაზიარების რეჟიმი აქ დადასტურებული შესაძლებლობები არ არის; ამიტომ გამოცდილება, სავარაუდოდ, მოწყობილობის ჩვეულებრივ გაზიარებაზე იქნება დამოკიდებული.

რა ტიპის თამაშია და ვის შეიძლება მოეწონოს

NoomiClone სიმულაციური თამაშია, რომლის ძირითადი ხიბლი ragdoll-პერსონაჟის მოძრაობაში და სხვადასხვა ილეთის კომბინაციაშია. აღწერიდან ჩანს მიმართულება: ტანვარჯიშის შტანგის ტრიუკები, კალისთენიკის ელემენტები და პარკურის მოძრაობები ერთმანეთს ერწყმის. ეს კომბინაცია საინტერესოა, რადგან ერთი შეხედვით სხვადასხვა დისციპლინის სხეულის კონტროლს აერთიანებს, მაგრამ თამაშის მთავარი დაპირება რეალისტური ვარჯიში კი არა, მოძრაობის სახალისო შედეგია.

ჩემი აზრით, ასეთი ფორმატი განსაკუთრებით უხდება მოთამაშეს, რომელსაც უყვარს პატარა ცდები: ერთი მოძრაობის დაწყება, სხვა ილეთთან შეხამება და იმის ნახვა, როგორი შედეგი გამოვა. ასეთ თამაშში სიამოვნებას ხშირად არა მკაფიო მიზნის მიღწევა, არამედ მცდელობებს შორის განსხვავება ქმნის. თუ თქვენთვის მნიშვნელოვანია დიდი რუკა, სიუჟეტური პროგრესი ან სპორტული შეჯიბრის მკაცრი წესები, ეს შეიძლება სწორი არჩევანი არ იყოს. აქ აღწერილი ფოკუსი ფიზიკასა და მოძრაობის კომბინაციებზეა და არა მრავალშრიან კარიერულ რეჟიმზე.

დეველოპერია NoomiClone Dev. თამაშს Google Play-ზე საშუალოდ 4,4 შეფასება აქვს, ხოლო შეფასებების რაოდენობა დაახლოებით 16 ათასია; ჩამოტვირთვებმა მილიონს გადააჭარბა. ეს მასშტაბი მიანიშნებს, რომ იდეა ბევრ მომხმარებელს აინტერესებს, მაგრამ მარტო პოპულარობა არ ნიშნავს, რომ ყველა მოთამაშეს მოერგება. ამ კონკრეტულ შემთხვევაში გადამწყვეტია თქვენი დამოკიდებულება ragdoll-ფიზიკისადმი: ვისაც არაპროგნოზირებადი მოძრაობა აცინებს, უფრო მეტად დააფასებს, ვიდრე ის, ვინც ყოველ ცდაზე ზუსტ და თანმიმდევრულ კონტროლს ელის.

გაზიარებულ მოწყობილობაზე თამაში

სახლში რეალისტური სცენარი ასეთია: ერთმა ადამიანმა თამაში გახსნა, რამდენიმე მოძრაობა მოსინჯა, შემდეგ კი ტელეფონი ოჯახის სხვა წევრს გადასცა. ასეთი მონაცვლეობა ამ კონცეფციას უხდება, რადგან თამაში ბუნებრივად იწვევს კითხვას, „ახლა სხვანაირად თუ გამოვა?“ ამასთან, საერთო მოწყობილობა იმას არ ნიშნავს, რომ თითოეულის წინსვლა, პარამეტრები ან გარეგნობის მორგება ცალკე ინახება; ამიტომ ცვლაში თამაში მოსახერხებელია, თუ ერთი საერთო გარემო მისაღებია, მაგრამ არა იმ შემთხვევაში, თუ ყველას საკუთარი, ერთმანეთისგან განცალკევებული შენახული თამაში სჭირდება.

გაზიარებისას სასარგებლოა, წინასწარ შეთანხმდეთ, ვინ იყენებს მოწყობილობას და ვინ ამოწმებს თამაშში შესყიდვებს. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მაშინ, როცა ბავშვს ტელეფონს უტოვებთ: შეძენის მართვა ოჯახის მოწყობილობისა და ანგარიშის ჩვეულებრივ წესებზეა დამოკიდებული და არა იმაზე, რომ თამაში ავტომატურად ოჯახის წევრებს შორის საზღვრებს შექმნის. ეს მარტივი შეთანხმება თავიდან აგარიდებთ გაუგებრობას, თუ ვინმემ შემთხვევით გადახდის ღილაკს მიაწვება ან სხვა ადამიანის სესიას შეცვლის.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

აქ ერთი პრაქტიკული რჩევაც მაქვს: თუ თამაში პირველად რამდენიმე ადამიანს უნდა აჩვენოთ, ჯერ ზრდასრულმა თავად გაეცანით ინტერფეისს და შესყიდვის ადგილებს, შემდეგ კი გადასცეთ მოწყობილობა. ეს არ არის იმის მტკიცება, რომ თამაშში აუცილებლად რთული მენიუა; უბრალოდ, გაზიარებულ მოწყობილობაზე ნებისმიერი თამაშის გაცნობისას გონივრულია იცოდეთ, სად შეიძლება გამოჩნდეს დამატებითი შეთავაზება. ეს მიდგომა განსაკუთრებით გამოგადგებათ, თუ ბავშვი დამოუკიდებლად თამაშობს და ტელეფონს სხვა აპებთანაც იყენებს.

მონაცვლეობისას შეიძლება წინასწარ გადაწყვიტოთ, რამდენ ხანს ითამაშებს თითოეული ან რა უნდა სცადოს შემდეგმა მოთამაშემ. ასეთ შეთანხმებას თამაშის შიგნით რაიმე სპეციალური ფუნქცია არ სჭირდება: ეს უბრალოდ მოწყობილობის სამართლიანად გაზიარების პრაქტიკული გზაა. მაგალითად, უფროსმა შეიძლება ჯერ ერთი მოძრაობის კომბინაცია მოსინჯოს, შემდეგ კი ტელეფონი ბავშვს გადასცეს, რომელსაც შეუძლია იმავე იდეას საკუთარი ცდა დაუპირისპიროს. ასე ყველას აქვს მონაწილეობის შანსი და ერთი მოთამაშე არ იკავებს მოწყობილობას მხოლოდ იმიტომ, რომ უკეთ ერკვევა კონტროლში.

დაწყება, ანგარიშები და მცირე საზღვრები

თამაში უფასოა, მაგრამ აპში საქონლის შესყიდვები 6,00-დან 89,00 ლარამდე ღირს თითოეულზე. ეს უკვე საკმარისი მიზეზია, რომ უფასო ჩამოტვირთვა და სრულიად უფასო გამოყენება ერთმანეთისგან გაარჩიოთ. ფასიანი შეთავაზებები ოჯახის წევრებს აუხსენით მარტივად: თამაში შეიძლება უფასოდ დააინსტალიროთ, მაგრამ გარკვეული ნივთებისთვის თანხის გადახდაა შესაძლებელი. თუ მოწყობილობას ბავშვი იყენებს, გადახდის დადასტურება ზრდასრულის კონტროლში უნდა დარჩეს, იმ პარამეტრების გამოყენებით, რასაც თავად მოწყობილობა ან ანგარიში გთავაზობთ.

საწყისი გადაწყვეტილებისას ასევე გაითვალისწინეთ, რომელ სისტემაზე აპირებთ თამაშს. Android-ის ვერსიისთვის მინიმალური მოთხოვნა 8.0-ია, ამიტომ ძველი მოწყობილობის მფლობელმა ინსტალაციამდე თავსებადობა შეამოწმოს. მიმდინარე ვერსია 2.3.2-ია. ეს მონაცემები პრაქტიკული მნიშვნელობისაა ოჯახისთვის: თუ ერთს ტელეფონი უჭედავს ან თამაში ვერ ეშვება, პრობლემა შეიძლება მოწყობილობის თავსებადობას უკავშირდებოდეს და არა თამაშის კონცეფციას.

თამაშის პირველად გახსნისას მე ასეთ რამეს ვაკეთებდი: ჯერ მარტივ მოძრაობას ვცდიდი და ვაკვირდებოდი, რამდენად გასაგებია მართვა, შემდეგ კი მხოლოდ ერთი ახალი ელემენტის დამატებას ვცდილობდი. ragdoll-ფიზიკის თამაშებში ერთდროულად ბევრი მოქმედების შეცვლა ხშირად ართულებს იმის გაგებას, რამ გამოიწვია შედეგი. მცირე ნაბიჯებით ცდა უკეთესია როგორც დამწყებისთვის, ისე იმ ადამიანისთვის, ვინც მოწყობილობას სხვას გადასცემს და სურს, რომ შემდეგ მოთამაშესაც თავისი ექსპერიმენტის აზრი ჰქონდეს.

კიდევ ერთი სასარგებლო მიდგომაა, პირველივე ცდაზე წარმატებული შედეგის მოთხოვნის ნაცვლად, ყურადღება ერთ დეტალზე გადაიტანოთ: მოძრაობის დაწყებაზე, შემდეგ კი მის გაგრძელებაზე. თუ ერთდროულად ყველაფრის გამეორებას ცდილობთ, შეიძლება გაუგებარი დარჩეს, კონკრეტულად რა შეცვალა შედეგი. ეს პატარა დაკვირვება თამაშს უფრო გასაგებს ხდის, განსაკუთრებით მაშინ, როცა მას მხოლოდ მოკლე შესვენებისას ხსნით და დიდხანს სწავლას არ აპირებთ. თანაც, შემდეგ მოთამაშეს შეგიძლიათ ერთი კონკრეტული იდეა დაუტოვოთ და არა ზოგადი მითითება, რომ „რაღაც ილეთი გააკეთოს“.

ერთად თამაში და მოლოდინების შეთანხმება

თუნდაც თამაში ერთ მოწყობილობაზე რიგრიგობით გამოიყენოთ, თანამშრომლობისთვის მარტივი წესი გამოგადგებათ: ერთი მოთამაშე ირჩევს, რა მოძრაობა სცადონ, მეორე კი შედეგს აფასებს ან შემდეგ ცდას სთავაზობს. ეს არ ნიშნავს, რომ თამაშში ოფიციალური ერთობლივი რეჟიმია; საუბარია სახლში შექმნილ, მოწყობილობის გაზიარებაზე მორგებულ ფორმაზე. ასეთი პატარა გამოწვევები განსაკუთრებით კარგია მაშინ, როცა რამდენიმე წუთით გინდათ გართობა და არ გსურთ რთული წესების ან ანგარიშების შექმნა.

ამ თამაშის ფიზიკაზე დაფუძნებული ხასიათი ასევე ნიშნავს, რომ შედეგის სრულად კონტროლს არ უნდა ელოდოთ. თუ მეგობარს ან ბავშვს ეუბნებით, რომ „ზუსტად ეს ილეთი გააკეთოს“, შესაძლოა უკეთესი იყოს მიზანი პროცესი გახდეს და არა სრულყოფილი შესრულება. მაგალითად, შეგიძლიათ ერთმანეთს შეუთანხმდეთ, რომ ერთ ცდაში ტანვარჯიშის მოძრაობის მსგავსი ელემენტი მოსინჯოთ, შემდეგ კი პარკურის მიმართულების კომბინაცია სცადოთ. ეს კონკრეტული სათამაშო იდეაა და არა გარანტია, რომ ყველა მოძრაობა ერთი და იმავე გზით შესრულდება.

ჩემი აზრით, ასეთი მონაცვლეობა უკეთ მუშაობს, ვიდრე თამაში, რომელსაც ხანგრძლივი უწყვეტი ყურადღება სჭირდება. თუმცა თუ თქვენს ოჯახში მოწყობილობის გამოყენება მკაცრად პირადია და გსურთ თითოეულ მოთამაშეს საკუთარი პროგრესი, ისტორია და პარამეტრები ჰქონდეს, წინასწარ უნდა გაითვალისწინოთ, რომ ამგვარი გამიჯვნის არსებობას ვერ დავეყრდნობით. ასეთ შემთხვევაში ინდივიდუალური პროფილების მქონე თამაში ან ცალკე მოწყობილობაზე თამაში უფრო შესაფერისი იქნება.

ჩვეულებრივ სპორტულ სიმულატორთან შედარებით, აქ არ უნდა ეძებოთ ვარჯიშის გეგმა, ტექნიკის დამუშავების მკაფიო თანმიმდევრობა ან რეალური სპორტული შედეგის მიღწევის განცდა. ასეთი ალტერნატივა უკეთესია, თუ გსურთ ერთსა და იმავე მოძრაობაზე დაბრუნება, წესების სწავლა და პროგრესის გაზომვა. ხოლო დაბრკოლებების გადალახვაზე ორიენტირებულ პარკურის თამაშებთან შედარებით, ამ სათაურის მიმზიდველობა უფრო მოძრაობების ერთმანეთთან შეხამებაშია, ვიდრე მარშრუტის გავლაში. არჩევისას საკუთარ თავს ჰკითხეთ: უფრო მეტად გიზიდავთ ზუსტი დავალების შესრულება თუ იმის ცდა, რა გამოვა სხვადასხვა მოძრაობის შეკავშირებით?

ეს განსხვავება მნიშვნელოვანია ოჯახისთვისაც. თუ მოწყობილობას რამდენიმე ადამიანი იყენებს და მათ სხვადასხვა მოთამაშური ჩვევა აქვთ, თამაშმა შეიძლება ყველას ერთნაირი მიზეზით არ დააინტერესოს. ერთს ფიზიკის მოულოდნელი შედეგები გააცინებს, მეორეს კი კონკრეტული მიზნის არქონა მოეჩვენება მოსაწყენად. ამიტომ კარგი იქნება, პირველი ცდა მოკლე, არაფორმალური გაცნობის სახით დაგეგმოთ და არა მოლოდინით, რომ ეს აუცილებლად ყველას საყვარელ თამაშად იქცევა.

ასაკი, ნდობა და ოჯახის არჩევანი

თამაშის ასაკობრივი შეფასებაა 3+, რაც მას მცირეწლოვანი მომხმარებლისთვისაც შესაფერის კატეგორიაში ათავსებს. ეს შეფასება სასარგებლო საწყისი მინიშნებაა, თუმცა მე მაინც ვურჩევდი მშობელს, თავად ნახოს თამაში და ბავშვის ასაკისა და ხასიათის მიხედვით გადაწყვიტოს. განსაკუთრებით კარგი მიდგომაა, პირველად ერთად გახსნათ, აუხსნათ, რომ მოძრაობები თამაშის ფიზიკის გასართობი შედეგებია და არა რეალურ ცხოვრებაში გასამეორებელი ვარჯიშის ინსტრუქცია.

იმის გამო, რომ კონცეფციაში ტანვარჯიშისა და პარკურის მსგავსი მოძრაობებია, ბავშვს შეიძლება თამაშის მოქმედებების რეალურ მოძრაობებთან დაკავშირება მოუნდეს. აქ ზრდასრულის მოკლე განმარტება საკმარისია: ეკრანზე ნაჩვენები ილეთები თამაშის ფარგლებშია და მათი სახლში ან ეზოში გამეორება უსაფრთხო არ არის. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, თუ ბავშვი რეალურ სპორტზე დადის ან ვიდეოთამაშის მოძრაობების მიბაძვას ცდილობს. თამაშის ასაკობრივი შეფასება ამგვარი საუბრის საჭიროებას არ ცვლის.

სანდოობის მხრივ, ჩემთვის მნიშვნელოვანი პრაქტიკული საკითხებია უფასო საწყისი ჩამოტვირთვა, შიდა შესყიდვების არსებობა და მოწყობილობის თავსებადობა. ამ სამ საკითხზე წინასწარი ინფორმირება გეხმარებათ, რომ ოჯახური გამოყენება მოულოდნელობების გარეშე დაგეგმოთ. თამაშის შესახებ ცხრა წერილობითი მიმოხილვაა, ამიტომ ბევრი მომხმარებლის არსებობა ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ ყველას დეტალური და ერთნაირი გამოცდილება აქვს. უმჯობესია, თქვენი გადაწყვეტილება თამაშის ცენტრალურ იდეასა და ოჯახის წევრების ინტერესებზე დააფუძნოთ.

თუ ბავშვი მოწყობილობას მარტო იყენებს, ასაკობრივი ნიშანი დასაწყისია და არა მშობლის გადაწყვეტილების შემცვლელი. მე პირველ ჯერზე გვერდით დავრჩებოდი, რათა მენიუსა და ფასიანი შეთავაზებების გაცნობასთან ერთად ბავშვის რეაქციაც მენახა. შემდეგ უკვე უფრო მარტივად გადაწყვეტთ, შეუძლია თუ არა მას დამოუკიდებლად თამაში, სჭირდება თუ არა პერიოდული შეხსენება შესყიდვებზე და რამდენად კარგად არჩევს თამაშის მოძრაობას რეალური ფიზიკური აქტივობისგან. ეს მიდგომა არც ზედმეტად მკაცრია და არც ყველაფრის უყურადღებოდ დატოვებას ნიშნავს.

გაზიარებულ ტელეფონზე ანგარიშის საზღვრებიც ცალკე გასათვალისწინებელია. თუ მოწყობილობა სხვადასხვა ადამიანის პირად ანგარიშებთან არის холбогებული, тог თამაშის ашигებისას төхөөрөмжийн ჩვეულებრივი წესები შეინარჩუნეთ და არ ჩათვალოთ, რომ თამაში ცალკე ოჯახის სივრცეს ქმნის. თუ ტელეფონი ბავშვს დროებით მიეცით, წინასწარ გადაწყვიტეთ, რა შეიძლება შეცვალოს და რა არა. ასეთი შეთანხმება განსაკუთრებით სასარგებლოა მაშინ, როცა უფროსს სურს თამაში მოსინჯოს, მაგრამ არ უნდა, რომ სხვამ მის მოწყობილობაზე არსებული პირადი პარამეტრები შეცვალოს.

ალტერნატივებთან შედარებით

სიმულაციური თამაშების ჩვეულებრივ არჩევანში შეგიძლიათ შეხვდეთ სპორტის უფრო რეალისტურ წარმოდგენებს, სადაც მოთამაშეს ტექნიკის სიზუსტე და შედეგების გაუმჯობესება აინტერესებს. ეს თამაში სხვა კუთხითაა საინტერესო: აქ ყურადღება ragdoll-პერსონაჟის მოძრაობასა და სხვადასხვა ტიპის ილეთის შერწყმაზე გადადის. თუ თქვენთვის მნიშვნელოვანია სპორტის წესებთან მიახლოებული განცდა, ასეთი თამაში შეიძლება ზედმეტად თავისუფალი მოგეჩვენოთ. ხოლო თუ სტანდარტული სპორტული თამაშები ზედმეტად სერიოზულად ან პროგრესზე ორიენტირებულად მიგაჩნიათ, ეს ფიზიკაზე აგებული ფორმატი უფრო მსუბუქი შესვენება იქნება.

კიდევ ერთი შედარებაა იმ თამაშებთან, რომლებიც პარკურს მხოლოდ სირბილსა და დაბრკოლებების გადალახვაში აჩვენებს. აქ აღწერილი მიმართულება პარკურის მსგავს მოძრაობას ტანვარჯიშსა და კალისთენიკასთან აკავშირებს, ამიტომ მისი ხიბლი მხოლოდ მარშრუტის გავლა არ არის. ამავე დროს, თუ თქვენ ეძებთ ღია სამყაროს, გრძელ დონეებს ან მკაფიო დავალებების ჯაჭვს, ამ სათაურის ძირითადი იდეა შესაძლოა საკმარისი არ აღმოჩნდეს. არჩევანი იმაზეა დამოკიდებული, გსურთ ფიზიკის ცდა თუ პროგრესის სისტემის გავლა.

გამოშვების თარიღია 2020 წლის 9 დეკემბერი, ამიტომ ეს ახალი გამოშვების მოლოდინით შესარჩევი თამაში არ არის; მისი შეფასება უმჯობესია იმაზე დაყრდნობით, მოგწონთ თუ არა თავად მოძრაობის კონცეფცია. მე მას ავირჩევდი მოკლე, არაფორმალური სესიებისთვის და არა როგორც ოჯახში ერთად სათამაშო ერთადერთ თამაშს. თუ სხვადასხვა ასაკის წევრებს განსხვავებული ინტერესები აქვთ, საერთო მოწყობილობაზე მონაცვლეობა კარგია დასაწყებად, მაგრამ თითოეულს შეიძლება საბოლოოდ სხვა ტიპის თამაში მოეწონოს.

თუ არჩევანი ამ თამაშსა და უფრო მკაფიო მიზნებზე აგებულ სპორტულ თამაშს შორის გაქვთ, იფიქრეთ იმაზე, რას ელით ერთი სესიისგან. აქ სასიამოვნო მომენტი შეიძლება სწორედ მოულოდნელი მოძრაობა იყოს და არა კონკრეტული დონის დასრულება. ჩვეულებრივ ალტერნატივაში კი შეიძლება უკეთ იგრძნოთ, რომ ვარჯიშობთ, იხვეწებით ან ეტაპობრივად წინ მიდიხართ. არც ერთი მიდგომა თავისთავად უკეთესი არ არის: მოკლე შესვენებისთვის თავისუფალი ექსპერიმენტი გამოდგება, ხოლო ხანგრძლივი ინტერესისთვის მიზნებისა და პროგრესის მქონე თამაში უფრო დამაკმაყოფილებელი შეიძლება იყოს.

ვის ვურჩევდი და ვის არა

მე ამ თამაშს ვურჩევდი ადამიანს, რომელსაც აინტერესებს სხეულის მოძრაობის სასაცილო ან მოულოდნელი შედეგები და არ ელის, რომ ყოველი მცდელობა ზუსტად განმეორდება. ის შეიძლება მოუხდეს მოკლე შესვენებას, მეგობართან ტელეფონის გაზიარებას ან ბავშვისთვის ზრდასრულთან ერთად გასაცნობ თამაშს. ასევე გამოდგება მათთვის, ვინც პარკურისა და ტანვარჯიშის თემატიკას მარტივ, ექსპერიმენტულ ფორმაში ეძებს და მზადაა, მართვა თამაშის პროცესში შეისწავლოს.

ჩვეულებრივი ყოველდღიური გამოყენების კარგი მაგალითია მცირე პაუზა სადილის შემდეგ: ერთმა წევრმა რამდენიმე მოძრაობა სცადოს, მეორემ კი შემდეგი ცდის იდეა შესთავაზოს. ასეთი სცენარი არ საჭიროებს ხანგრძლივ დაგეგმვას და თამაშს ოჯახური საუბრის მოკლე ნაწილად აქცევს. თუ შედეგი მოულოდნელი გამოვიდა, შეგიძლიათ ცდა შეადაროთ წინა მცდელობას და არა ერთმანეთს მოთამაშის ოსტატობა დაუპირისპიროთ. ასე უკეთ ინარჩუნებთ მსუბუქ განწყობას, რაც ამ ტიპის ფიზიკაზე აგებულ გართობას ყველაზე მეტად შეეფერება.

მე მას არ ავირჩევდი, თუ გჭირდებათ მკაფიო სასწავლო პროგრამა, რეალური სპორტული ტექნიკის განვითარება, ცალკე ანგარიშები ოჯახის თითოეული წევრისთვის ან ისეთი პროგრესი, რომელსაც ხანგრძლივად მიჰყვებით. ასევე არ არის საუკეთესო ვარიანტი ბავშვისთვის, რომელსაც ეკრანზე ნანახი მოძრაობების მიბაძვისკენ ძლიერი მიდრეკილება აქვს, თუ ზრდასრულს თამაშის გამოყენებისას ახსნა და ზედამხედველობა არ შეუძლია. შიდა შესყიდვებიც გასათვალისწინებელია, თუ მოწყობილობა ბავშვთან რჩება.

ინსტალაციამდე პრაქტიკული კითხვებიც მარტივად გადაწყვიტეთ: თქვენს Android მოწყობილობას საჭირო სისტემური ვერსია აქვს? მისაღებია თუ არა, რომ თამაში საერთო მოწყობილობაზე ერთი გარემოთი გამოიყენოთ? და მზად ხართ, ფასიანი შეთავაზებები ოჯახის წესებით მართოთ? ამ კითხვებზე პასუხი უფრო გამოსადეგია, ვიდრე მხოლოდ პოპულარობის ან შეფასების მიხედვით არჩევა. თუ თავსებადობა, საერთო მოწყობილობის გამოყენება და შესყიდვების მართვა თქვენთვის მისაღებია, შემდეგი ნაბიჯი უბრალოდ მოკლე საცდელი სესიაა, რათა ნახოთ, მოსწონს თუ არა ოჯახს თავად მოძრაობების ცდა.

საბოლოოდ, ამ თამაშს ვუყურებ როგორც ოჯახურ მოწყობილობაზე მონაცვლეობით გასასინჯ, სპეციფიკურ სიმულაციურ თამაშს და არა ყველასთვის ერთნაირად გამოსადეგ სპორტულ პროდუქტს. მისი მთავარი პლუსი იდეის პირდაპირობაა: სხვადასხვა მოძრაობის კომბინაციას ცდი და ragdoll-ფიზიკის შედეგს აკვირდები. მთავარი შეზღუდვაც ამავე ხასიათიდან მოდის — თუ გჭირდება ზუსტი სპორტული კონტროლი, ღრმა სტრუქტურა ან პირადი პროგრესის გამიჯვნა, სხვა არჩევანი უფრო გამართლებული იქნება. მაგრამ თუ სახლში მოკლე, მსუბუქი და ერთმანეთისთვის გადასაცემი გასართობი გინდათ, მისი ცდა შეიძლება ღირდეს, ოღონდ შესყიდვებზე წინასწარი შეთანხმებით და ასაკის შესაბამისი ახსნით.